Veel mensen die een angststoornis of een paniekstoornis hebben, ontwikkelen een bepaalde mate van agorafobie. Oftewel: straatvrees. 

Dit betekent simpelweg dat ze bepaalde plaatsen vermijden, uit angst dat een paniekaanval hen daar overvalt.

Vaak vermijden ze vooral plaatsen waar het lastig is om snel weg te komen, en waar ze zich ingesloten voelen of dat ze ‘vastzitten’. 

Veel voorkomende fobische angsten, zoals rijangst, vliegangst, tunnelvrees en liftangst zijn hiermee dus vaak symptomen van een onderliggende paniekstoornis. En dus geen fobieën die op zichzelf staan.

Ook al durft men bepaalde situaties naar verloop van tijd weer aan, betekent dit nog niet het einde van de paniekstoornis. De onderliggende angst voor paniek is dan mogelijk nog steeds actief.